Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Utrzymanie dróg o nawierzchniach betonowych

04.03.2019

W pierwszym roku eksploatacji prace związane z utrzymaniem ograniczają się do przeglądu ich stanu, sprawdzenia szczelin dylatacyjnych, jeśli występują ubytki - dokonuje się ich wypełnienia (aby zapewnić szczelność). W następnych latach eksploatacji w pobliżu dylatacji mogą występować pęknięcia krawędzi płyt, po 10 latach wykonuje się pierwsze zabiegi poprawiające szorstkość nawierzchni, po 20-30 latach mogą się pojawić spękania siatkowe oraz pęknięcia narożne i pęknięcia na krawędziach płyt. Naprawia się je przez wzmocnienie nawierzchni lub przez wymianę nawierzchni na nową. Jeżeli na etapie wykonawstwa powstały błędy, wady oraz uszkodzenia nawierzchni betonowych ujawnią się wcześniej, niż zakładano.

Uszkodzenia powierzchniowe nawierzchni wpływają znacząco na estetykę, komfort jazdy i trwałość nawierzchni, jednak nie wpływają bezpośrednio na parametry mechaniczne płyt betonowych (np.: wytrzymałość na ściskanie, rozciąganie, skręcanie, docisk miejscowy, odporność na oddziaływania dynamiczne). Do takich uszkodzeń należą:

  • ubytki powstające w wyniku wyłuskiwania ziarna kruszywa z powierzchni betonu;
  • odpryski ziarna kruszywa - małe zagłębienia w powierzchni betonu; pojawiają się, gdy ziarna kruszywa grubego pęcznieją i odspajają się z fragmentami przyległej zaprawy;
  • rdzawe plamy występujące w zbrojonych płytach, w których wystąpiła korozja zbrojenia, po czym następuje odspajanie kawałków betonu;
  • kratery powstające wskutek reakcji glinu z wodorotlenkiem wapnia;
  • siatka spękań pojawiająca się na skutek drgań wywołanych ruchem, w tym ruchem technologicznym, który został wprowadzony, zanim beton osiągnął odpowiednią wytrzymałość;
  • pęknięcia włoskowate będące efektem skurczu plastycznego (woda zbyt szybko odparowuje z powierzchni świeżego betonu i wywołuje rysy);
  • ścieranie - koła pojazdów powodują ścieranie antypoślizgowej warstwy, czasami może dojść do koleinowania;
  • złuszczanie - fragmenty zapraw i kruszywa grubego odpadają z powierzchni płyt betonowych, a to powoduje osłabienie trwałości nawierzchni;
  • odpryski betonu - pojedyncze fragmenty odrywają się od powierzchni płyty;
  • niewystarczająca szorstkość powierzchni powodująca zmniejszenie przyczepności kół pojazdów do nawierzchni, co w dużej mierze wpływa na bezpieczeństwo jazdy.

Natomiast do uszkodzeń strukturalnych - istotnie wpływających na geometrię i pracę betonowych elementów nawierzchni - należą:

  • klawiszowanie, występujące często przy konstrukcjach niedyblowanych; w negatywny sposób wpływa na komfort jazdy; jeżeli osiągnie kilka centymetrów, może uszkodzić pojazd; klawiszowanie powstaje np. w wyniku nierównego podparcia płyt;
  • degradacja szczelin dylatacyjnych wynikająca zarówno z nadmiernego klawiszowania, jak i przemieszczania płyt w poziomie; powstają progi, uskoki, nieciągłości;
  • wysadzina - ze względu na zmianę podparcia dochodzi do pękania płyty lub klawiszowania; uszkodzenie wywołuje błędnie wykonana dylatacja;
  • degradacja wgłębna (obniżenie wytrzymałości materiału);
  • rozwarstwienia, które powstają na skutek segregacji mieszanki betonowej;
  • spękania przyszczelinowe - spękania szczeliny dylatacyjnej;
  • pustki wewnętrzne - pęcherze powietrza zamknięte w betonie.

Do oceny stanu nawierzchni stosuje się:

  • Metody NDT; impact-echo, spektralna analiza fal powierzchniowych, emisja akustyczna.
  • Ugięciomierz laserowy TSD - przeprowadza się nim sieciowe badania nośności nawierzchni, a przede wszystkim lokalizuje miejsca o obniżonej trwałości.
  • Metodę ultradźwiękową - do określenia wytrzymałości nawierzchni betonowej na ściskanie.

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube