Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Utrzymanie dróg o nawierzchniach betonowych

04.03.2019

Naprawy powierzchniowe polegają na:

  • usunięciu uszkodzonego miejsca przez jego skucie lub wycięcie;
  • dokładnym oczyszczeniu powierzchni, a następnie jej zagruntowaniu;
  • wbudowaniu materiału naprawczego o pożądanych parametrach, takich jak wytrzymałość, przyczepność i barwa;
  • wykończeniu powierzchni.

Może się zdarzyć, że wykonana nawierzchnia nie osiągnęła odpowiedniej szorstkości, co jest wynikiem błędnego wykonania. Aby poprawić błędy, można zastosować: piaskowanie, gridding wodą (natrysk wody przy użyciu wysokiego ciśnienia), rowkowanie.

W przypadku osiadania może dojść do zmiany poziomów płyt. Gdy do nich dojdzie, trzeba wykonać podniesienie płyt z ich stabilizacją za pomocą iniekcji cementowej bądź spienionego poliuretanu. W pierwszym etapie wierci się otwory technologiczne, po czym te otwory wypełnia się zaczynem cementowym lub spienionym poliuretanem. Aby zminimalizować naprężenia, które mogą się przyczynić do pęknięcia płyt, iniekcję należy wykonać równomiernie. Następnie do wypełnienia otworów można użyć specjalnych mas bądź żywic epoksydowych. Dyblowanie pionowe poprawia współpracę oraz przenosi obciążenia płyt sąsiadujących. Dyblowanie poziome przywraca odpowiednią współpracę sąsiadujących płyt, a także ogranicza przemieszczanie pionowe płyt między sobą. Następnie wykonuje się frezowanie płyt w celu ich wyrównania w poziomie - następuje tu usunięcie części betonu. Można również wymienić płyty, jeżeli wcześniejsze metody nie przyniosły pożądanego efektu. Płyty można wymienić w całości lub w części. Wymiana całych płyt składa się z następujących etapów:

  • nacinanie piłą uszkodzonych płyt betonowych razem z dyblami i kotwami od wewnętrznej strony, trzeba jednak zaznaczyć bezpieczną strefę, by nie doszło do uszkodzeń w sąsiednich płytach;
  • usuwanie mechanicznie uszkodzonej płyty, skuwając ją, także ręcznie gdy usuwa się pozostały beton w strefie dylatacji;
  • usuwanie wypełnienia szczelin dylatacyjnych oraz czyszczenie krawędzi sąsiednich płyt;
  • wywiercanie nowych otworów na kotwy i dyble;
  • ułożenie warstwy separacyjnej;
  • wbudowanie, zagęszczenie oraz wyrównanie mieszanki betonowej;
  • wykonanie teksturowania nowej części płyty w celu jej ujednolicenia;
  • pielęgnowanie;
  • odnowienie dylatacyjnych szczelin z ich wypełnieniem.

Podsumowując, możemy powiedzieć, że stała kontrola dróg betonowych, począwszy od etapu wykonania, pozwoli na utrzymanie ich w naprawdę dobrym stanie, zapewniając bezpieczeństwo uczestnikom ruchu. Często widać, że drogi o nawierzchni asfaltowej nie spełniają już dobrze swojej funkcji, jeżeli chodzi o przejazd tirów w dni o wysokich temperaturach powietrza, gdy dziennie nie przejeżdża po nich jeden tir, lecz tysiące. Dlatego też drogi betonowe są obecnie bardzo pożądane i powinny być budowane. Sama ich naprawa nie jest trudna i nie powinna być tak kosztowna jak wymiana nawierzchni asfaltowej. Najważniejszą rzeczą w utrzymaniu dróg betonowych jest ich stała obserwacja i natychmiastowa reakcja, gdy dojdzie do niewielkich uszkodzeń. Pozwoli to na szybką naprawę i będzie można jej używać przez projektowany okres 30 lat.

 

inż. Joanna Anna Dolata-Swaczyna

 

Bibliografia

  1. W. Jackiewicz-Rek, K. Załęgowski, A. Garbacz, Specyfikacja napraw uszkodzeń nawierzchni betonowych, Konferencja „Awarie budowlane”, 2015.
  2. Katalog typowych konstrukcji nawierzchni sztywnych, IBDiM, 2001.
  3. www.izolacje.com.pl Nawierzchnie betonowe - uszkodzenia i naprawy.

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube